ΠΟΣΟ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ;

ΠΟΣΟ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ;

ΕΥΧΕΣ

ΕΥΧΕΣ


Ευχές γραμμένες-ευχές ευτυχίας
ευχές γεμάτες ενοχές.
Ευχές με φιόγκους-ευχές με κορδόνια
για τούτη τη μέρα δεκάδες δώρα.

Χίλια εννιακόσια εβδομήντα δύο

τα μάτια άνοιξα σε χειρουργείο
πρώτη πνοή μια Άνοιξη
το σώμα έτρεμε και είχε κρύο.

Κάποιοι τυπάδες μεσ'τα λευκά ντυμένοι
στο κλάμα μου μ'αφήσαν φασκιωμένη
λένε γιατροί πως ήτανε
και μεσ'τα χέρια τους ήμουν μια ξένη.

Τί είμαι τώρα-γιατί βρίσκομαι εδώ;
Τί έχω να προσφέρω και τί να βρω;
Εμένα ποιός με ρώτησε
άν γουστάρω στον ψεύτη κόσμο να βγω.

Ευχές γραμμένες για μακροζωία
ευχές γεμάτες ενοχές
τα χρόνια πέρασαν και στην πορεία
μαγνήτης έγινα στην ατυχία.

Αγάπες ήρθαν,χορτάσαν και γέλασαν
φιλίες που γρήγορα προσπέρασαν
δεσμοί που με ξαφνιάσανε
λάθη που με βρήκαν και με γέρασαν.

Ευχές γραμμένες-ευχές μπερδεμένες
ευχές με γέλια και φωνές
κι εγώ να κάθομαι στην άκρη πάλι
σταγόνα στης ζωής μου το μπουκάλι.

Madlin

Στους φίλους έλα

Στους φίλους έλα


Μην αναλώνεις τη ψυχή σου
σε βίδες και γρανάζια
για νά'χει χρώμα η Κυριακή
βρες την κρυμμένη σου λιακάδα.
Άσε κάτω το κατσαβίδι
σκούπησε τα χέρια σου
το γράσο σ'έχει μουτζουρώσει
κρύφτηκε η μέρα σου.

Αχ!φιλαράκο μου μην τρέχεις
στην κόντρα της ζωής σου
τα γκάζια τέρμα μην τα έχεις
μη σπαταλάς την αντοχή σου.
Έχεις όλο τον καιρό μπροστά
μη βιάζεσαι,μην τρέχεις
κράτα το τιμόνι σταθερά
κι όλα θα τα ελέγχεις.

Άν πέσεις κράτα το κεφάλι
ψηλά,και νά'χεις πίστη
ό,τι κι άν σού'ρχεται στη ζάλη
ψάξε τον δρόμο για το σπίτι.
Κρύψε ένα δεύτερο κλειδί
κάτω από τη σέλα
στον εαυτό σου άν κλειδωθείς
μη μας ξεχνάς,στους φίλους έλα.



madlin

Συνείδηση

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ



Όταν πάψει η βροχή αναμνήσεις να μυρίζει,
όταν στο πέταγμα της πεταλούδας δεν υπάρχει ο χορός
τότε η αναζήτηση είναι μάταιος προορισμός.
Και όλα κλείνουν γύρω από σένα-μέσα σε σένα.
Και γυρίζεις μέσα σ'όλα κολλημένος στη στιγμή
μήπως βρεις μια σχισμή του χρόνου
για ν'αλλάξεις την τροπή.

Ήχοι μέσα στο κεφάλι σε μια γνώριμη φωνή
τον ήλιο χάριζε αυτή η φωνή στα καλοκαίρια σου.
Τώρα ο απόηχος της συνείδησής σου τρίζει
κι ότι όμορφο έχεις ζήσει τώρα σε φοβίζει.

Όταν γέλια παιδικά,σαν ναυαγού είναι κραυγή,
όταν στα λουλούδια ασπρόμαυρο είναι το μόνο χρώμα
τότε στο μπουκάλι της ζωής σου έχεις βάλει το πώμα.
Και όλα ένας απόηχος γύρω από σένα
μια βοή απ'τα βάθη του μυαλού σου τα χαμένα.

Συγνώμες άν γυρέψεις στις χρυσαφένιες ακτές
στο μυθικό πάνω κορμί της ζωγραφισμένες αγκαλιές.
Πόσες δικαιολογίες με λόγια πορφυρά θα σώσεις;
Χόρτασε ο χρόνος πια,κοίτα εσύ να γλιτώσεις.
Γιάτρεψε τις πληγές σου που κι αυτές σ'έχουν προδώσει.
Κοίταξε πέρα απ'ότι βλέπεις και θά'χει ξημερώσει.



madlin

Τέταρτος κόσμος

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ


Καινούργια πόλη,καινούργιος δρόμος
σε παρασέρνουν σε κατσάβραχα ζωής
γύρω σου βλέπεις -είσαι μόνος
δίχως πυξίδα έχεις χαθεί.

Γυρεύεις τον χάρτη να πας δεξιά
μικρό μονοπάτι σού χαμογελά
νέος,ωραίος,χωρίς πονηριά
με μόνο εφόδιο την πλούσια μαγκιά.

Μην εμπιστεύεσαι πάντα τους σκύλους
οφθαλμαπάτη άν κουνάνε την ουρά
κάτι αλάνια που κάνουν τους φίλους
θα σε δαγκώσουν,θα σου κόψουν τα φτερά.

Ε! πιτσιρικά,κόψε τον τσαμπουκά
δεν έχεις νιώσει την στιφή την γεύση
στου τέταρτου κόσμου την ψευτιά.
Σε λυσσασμένους σκύλους αν πέσεις
του τέτερτου κόσμου κακές διαθέσεις.


madlin

Της Γης σου τα απόκρυφα

Της Γης σου τα απόκρυφα


Άσε με στης θάλασσάς σου τον αφρό
μόνη να κολυμπήσω.
Κι άν κάποτε ο καιρός αλλάξει
μέσα στο κύμα σου άς με πετάξει
γυμνή θα πιω του φιλιού σου τον πνηγμό.

Άσε με στην τροπική λιακάδα σου
το σώμα μου ν'απλώσω
και άμα ξαφνική μπόρα ξεσπάσει
τίποτα για μένα δεν θάλλάξει
κρυμμένη κάτω από τον ουρανό σου.

Άσε με στης Γης σου τα απόκρυφα
την άγκυρα να ρίξω
κι όταν το καράβι μας μύθος γίνει
ταξίδι σε μια αγάπη που δεν σβήνει
συντροφιά σου θά'χεις ένα "Σ'ΑΓΑΠΩ"


madlin

Το κάτι

ΤΟ ΚΑΤΙ

Άξιζε άραγε η προσμονή
τα όνειρα τα κλειδωμένα
οι λέξεις,οι σκέψεις και η ευχή
για μια βολτίτσα στα περασμένα.

Αυτό που νιώθεις είναι ωραίο
μην προσπαθείς να το αλλάξεις
της ζωής το δώρο το μοιραίο
μέσα στην καρδιά να το φυλάξεις.

Αυτό το κάτι χρόνια κρατάει
σαν Παρελθόν που έχει Μέλλον
αυτό το κάτι μας κυνηγάει
και τα ρολόγια πίσω γυρνάει.

Κι άν στη σιωπή σου κρύβεις τα λόγια
λόγια που πριν ποτέ δεν βρήκες
ξαγρυπνούν στα ημερολόγια
ραβασάκια κόκκινα οι μνήμες.

Όσα δεν τόλμησες να αλλάξεις
θέληση έγινε μεγάλη
ξημέρωσε τώρα θα γιορτάσεις
κι ότι πονούσε θα το ξεχάσεις.

Αυτό το κάτι κρατάει χρόνια
σαν νεράϊδα σαν αερικό
τη θύμηση ραίνει με κολώνια
μυρωδιά κρυμμένη στα σεντόνια.


madlin