ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΤΗΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ
Τεντώνει της αστάθειας το σχοινί
που πάνω του βαδίζω πάλι μόνη
χωρίς να υπάρχει χειροκρότημα
ή ένα γέλιο για φιλοδώρημα.
Άραγε στης ζωής μου την πορεία
θα βρω τον θησαυρό που αναζητώ
ή μήπως στρίβωντας τα παρατήσω
έτσι ειν'η ζωή-έτσι θα ζήσω.
Δεν με φοβίζει που παλεύω μόνη
δεν με τρομάζει η ψυχρή αγχόνη
ούτε άν στο σώμα γελούν οι πόνοι
του μυαλού μου κρατώ ίσια το τιμόνι.
Κουνάει και με ζαλίζει το σχοινί
δεν επιτρέπεται κάτω να βλέπω
μ'έναν τεράστιο στην πλάτη σταυρό
ψάχνω στην έρημο για λίγο νερό.
Παντοτινά αυτό που με τρομάζει
της λησμονιάς ο πάγος με χαράζει
οι άνθρωποι ξεχνούνε κάθε καλό
αν κάτι στην γεύση,τούς έρθει πικρό.
Παντοτινά αυτό που μ'αρρωσταίνει
είναι ο τύπος που συχνά παθαίνει
και δεν μαθαίνει απο τα λάθη του
κοιμάται και ξυπνάει στην λάσπη του.
madlin
σκέψεις,στίχοι,σκόρπιες λέξεις,αποσπάσματα βιβλίων,διάφορα άρθρα. Πουτ-πουρί καθημερινότητας
6.4.10
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ
Όλη σου η πορεία στη ζωή
μια κάφτρα από στριφτό τσιγάρο.
Ανούσια ξημερώματα-ντροπή
σώμα χωρίς κουράγιο.
Δουλειά στα πεταχτά,του ποδαριού
αόρατα τα ιδανικά σου.
Σέρνεσαι στα μέσα του μεσημεριού
βλέμμα κενό και άδειο.
Φταιξήματα ρείχνεις στην πατρίδα.
Έτσι,για νά'χεις λόγο να μιλάς,
ζητάς μια ιδιαίτερη φροντίδα
κάποιον ώμο ν'ακουμπάς.
Λάσπη στα χνάρια δίχως πυξίδα
βολεύεσαι στα λάθη αλλωνών.
Η ανταρσία θολή καταιγίδα
λούζει το φτωχό μυαλό.
Υπάρχουν λόγοι να σκαρφαλώσεις
στο κατάστρωμα της ηρεμίας,
ο χρόνος τρέχει και'σύ θα γεράσεις
στη ρύπανση της αλητείας.
Ο καιρός ακόμη περιμένει
σβύσε στο τασάκι μιας αγάπης,
το βρώμικο τσιγάρο σ'αρρωσταίνει
η ξαστεριά σε αναμένει
στη ζωή σου που είναι ξένη.
Το ταξιδι μου
Το ταξίδι μουΗ ζωή μου άνοιξε πανιά
και ταξιδεύω σε πελάγη γαλανά
γλάροι ολόλευκοι ακολουθούν
θάλασσες που σιγοτραγουδούν.
Δεν πίστευα τόση γαλήνη
μαξιλαράκι το κύμα μαλακό
κοιμάται το σκάφος σαν ένα μωρό
πάνω στου ονείρου το φτερό.
Βγάζω ρούχα,βγάζω παπούτσια
ξυπόλητη γυρίζω εδώ κι εκεί
ανάλαφρη χορεύω μπαλαρίνα
στου ταξιδιού μου την καμπίνα.
madlin
1.11.09
Συννεφιάζει...
Συννεφιάζει...
Συννεφιάζει
Νομίζω πάλι συννεφιάζει
τρελός αέρας δεν ησυχάζει
τα σώματά μας κουλουριάζει
και κρύες καρδιές δεν αγοράζει.
Νομίζω συννεφιάζει η όψη σου
κάτι θέλει να βγει απ'την φωνή σου
πάρε με κάτω από την κόψη σου
δεν φοβάμαι τη βροντή της σιγής σου.
Το σύννεφο σκουραίνει την αλήθεια
μεσ'την δίνη του βρισκόμαστε εμείς
μια ιστορία απ'τα παραμύθια
δίχως εξήγηση κοινής λογικής.
Το όνειρο εξανεμίστηκε
η ώρα μας απλά βυθίστηκε
το κορμί μας αφοπλίστηκε
η αγάπη μας γκρεμίστηκε.
Νομίζω πάλι συννεφιάζει...
madlin
Νομίζω πάλι συννεφιάζει
τρελός αέρας δεν ησυχάζει
τα σώματά μας κουλουριάζει
και κρύες καρδιές δεν αγοράζει.
Νομίζω συννεφιάζει η όψη σου
κάτι θέλει να βγει απ'την φωνή σου
πάρε με κάτω από την κόψη σου
δεν φοβάμαι τη βροντή της σιγής σου.
Το σύννεφο σκουραίνει την αλήθεια
μεσ'την δίνη του βρισκόμαστε εμείς
μια ιστορία απ'τα παραμύθια
δίχως εξήγηση κοινής λογικής.
Το όνειρο εξανεμίστηκε
η ώρα μας απλά βυθίστηκε
το κορμί μας αφοπλίστηκε
η αγάπη μας γκρεμίστηκε.
Νομίζω πάλι συννεφιάζει...
madlin
Egxeiridio zois
Εγχειρίδιο ζωής
Εγχειρίδιο ζωής
Κείμενο : Μadlin
Οι ίδιες φάτσες κάθε μέρα
την ίδια ώρα καλημέρα
φοβάμαι τούτη την αρένα
σ''έναν αγώνα δίχως φρένα.
Αντίπαλος είναι ο χρόνος
και το ρολόϊ αστυνόμος
να αισθανθώ πια δεν τολμάω
δεν ξέρω πια τί κυνηγάω.
Έχω ένα εισιτήριο
και ληγμένο διαβατήριο
κομμένη η ταυτότητά μου
τί να το κάνω τ''όνομά μου;
Ένας αριθμός κινούμενος
νιώθω σαν καταζητούμενος
δραπέτης απ''τα όνειρά μου
χαμένος στον ορίζοντά μου.
Μαύρη ατζέντα η καρδιά μου
μέσα στον χαρτοφύλακά μου
χαμένο το ασημί κλειδί
πάλι τα ίδια απ''την αρχή.
Εγχειρίδιο ζωής ζητώ
πρέπει ξανά να μάθω να ζω
σιχαμένη τυποποίηση
δεν αντέχω την προσποίηση.
Τώρα σβήσε όλα τα φώτα
να αισθανθούμε σαν και πρώτα
μεσ''το σκοτάδι η αλήθεια
ζωγραφιά απ''τα παραμύθια.
Άνθρωποι πάλι άς γίνουμε
έλα μαζί να ξεφύγουμε
τη νύχτα στα μάτια κοιτάζω
στ''όνομά σου αναστενάζω.
madlin
© Copyright, Μadlin
Stis zois ton xoro
ΣΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΝ ΧΟΡΟ
Στης ζωής τον χορό Πόσες φορές από αγανάκτηση γροθιά το χέρι στο τραπέζι με βία το χτυπήσαμε για την ζωή που δεν κερδίσαμε. Τα βάσανά μας τα στολίσαμε με φιόγκο μέσα στο μυαλό την άρνησή μας δεν ορίσαμε χτυπάει τον συναγερμό. Άπειρες φορές από εξάντληση μας κόπηκε η αναπνοή για την χαμένη μας πρωτιά στον αφρικάνικο τρελό χορό. Κι όμως τα καταφέραμε και επιζήσαμε πολλές καινούργιες μέρες αντικρίσαμε. Μεσ'τα μάτια τον ήλιο κοιτάξαμε το βλέμμα χαμηλά δεν κατεβάσαμε. Όσο κι αν προσπαθεί το κισμέτ να μας τρελάνει σαν αράχνη τα ιδανικά μας να υφάνει η καρδιά μας ποτέ δεν θα μας κοροϊδέψει σε αφρικάνικο χορό έχει χορέψει. Τον ιστό της πλέον έχουμε ξεμπλέξει με μια μικρή αγάπης λέξη με μια λέξη που λέγεται υπομονή και κρατάει της ζωής μας το σχοινί. madlin© Copyright, Μadlin
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)