Οι παλιοί φίλοι

Τί όμορφο συναίσθημα αυτό της φιλίας.
  Πόσο μάλλον όταν μετά από χρόνια απουσίας και αποχής λόγο υποχρεώσεων και απόστασης,να ξανασυναντά κανείς ανθρώπους που μαζί μοιράστηκαν κάποτε πολλά.
Τα πρώτα σκιρτήματα,τις πρώτες ανησυχίες και τις τρέλες της εφηβικής περιόδου,τα οποία κουβαλάμε πάντα μέσα μας φυλαγμένα με ροζ φιόγκο στο κουτάκι των αναμνήσεων.
  Οι υποχρεώσεις,η ρουτίνα και οι τρελοί ρυθμοί της εποχής, μας έβαλαν σε έναν κλοιό όπου τα ανθρώπινα πρόσωπα έχουν αόρατες παρωπίδες  και δεν βλέπουν πέρα από το "πρέπει".

• Πρέπει να εργάζομαι ως αργά
• Πρέπει να πάω τα παιδιά φροντιστήριο
• Πρέπει να μαγειρέψω για αύριο
• Πρέπει να ασχοληθώ με την καθαριότητα
• Πρέπει να τρέξω να προλάβω...

Όλα αυτά τα "πρέπει" δεν μας αφήνουν να έχουμε τον προσωπικό μας χώρο και τα ιδιωτικά μας ενδιαφέροντα με αποτέλεσμα να χάνουμε τις επαφές μας και τους φίλους μας.Νιώθουμε αποξενωμένοι και από τον ίδιο μας τον εαυτό και έρχεται η στιγμή που ο λογισμός γυρνάει και χτυπάει το καμπανάκι.
Εεεεεεε! Άνθρωποι είμαστε και όχι ρομπότ να ακολουθούμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα μέρα-νύχτα χάνοντας τα όμορφα συναισθήματα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ένας καφές ή ένα τσάι,ένα ουζάκι ή μια ρετσίνα δεν είναι κλέψιμο χρόνου από τις υποχρεώσεις μας.Το αντίθετο μάλιστα.Οι δυνάμεις και οι αντιστάσεις μας ενισχύονται και η ψυχή μας γίνεται ανάλαφρη όταν βρισκόμαστε παρεούλα με ανθρώπους που μας κάνουν να χαμογελάμε και να νιώθουμε ζωντανοί.Και ένας λόγος παραπάνω αν αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν τον κρίκο της παιδικής ή εφηβικής μας ηλικίας. Αυτός ο καφές,αυτή η συνάντηση είναι μια ιεροτελεστία.
Θα έλεγα  πως είναι μια παραγωγή συγκινήσεων που βάζει μια πινελιά με χρώμα στην καθημερινότητά μας.
  Στην προσπάθεια της φιλικής επικοινωνίας ανακαλύπτουμε έναν μαγικό πλανήτη που βρισκόταν σε χειμερία νάρκη μέσα μας.Βρίσκουμε τον χαμένο εαυτό μας και  εξερευνούμε νέες πτυχές του χαρακτήρα μας,ανταλλάσοντας απόψεις,σκέψεις και εμπειρίες με τους φίλους μας.Και είναι απαραίτητο αυτό.Κάτι σαν βιταμίνη.
  Είναι πολύ γλυκό και τρυφερό το συναίσθημα μιας επανασύνδεσης με έναν άνθρωπο που κάποτε τα κοινά ενδιαφέροντα,οι ασχολίες,οι εμπειρίες και τα βιώματα είχαν παράλληλους ρυθμούς.Το χαμόγελο τώρα έχει ουσία και δεν υπάρχουν λόγια για την περιγραφή του.
  Κρίμα που πήγε χαμένος τόσος χρόνος άλλα ποτέ δεν είναι αργά για να συναρμολογηθούν τα κομμάτια από το χαμένο παζλ...
                         ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ !!!!!!







< Η ΦΙΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ>
                       " ΒΥRON"

Αποκριάτικη Αλφαβητοπαρέλαση για έκτη χρονιά

Κανείς από τους διοργανωτές της 1ης Αποκριάτικης Αλφαβητοπαρέλασης, πριν από έξι χρόνια δεν μπορούσε να φανταστεί τη μεγάλη απήχηση που θα είχε τα επόμενα χρόνια η πρωτοβουλία αυτή που δειλά-δειλά ανέλαβαν να υλοποιήσουν το 2006 τα μέλη της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Νομού Καβάλας με τη συνεργασία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, τη συμπαράσταση του Δήμου Καβάλας και πολλών εθελοντών. Η εορταστική εικόνα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης με τα παιδικά χαμόγελα, τα πολύχρωμα κοστούμια, τα αποκριάτικα άρματα που δημιούργησαν με όρεξη και φαντασία γονείς και παιδιά, το αμείωτο κέφι, το εντυπωσιακό πάρτι που διοργανώθηκε στην πλατεία Ελευθερίας και η χαρά που σκόρπισαν μέσα σ’ ένα πρωινό μικροί και μεγάλοι, ήταν αρκετά ώστε η συγκεκριμένη προσπάθεια να αγκαλιαστεί από ολόκληρη την τοπική κοινωνία και τους φορείς.
Σήμερα, έξι χρόνια μετά, η Αλφαβητοπαρέλαση έχει γίνει θεσμός για τις αποκριάτικες εκδηλώσεις της Καβάλας. Δημιουργήθηκε ήδη ένας οργανωτικός πυρήνας ανθρώπων που εργάζονται συστηματικά για πολλούς μήνες προετοιμάζοντας τη μεγάλη γιορτή. Εκτός από το Σύλλογο Εκπαιδευτικών και την Ένωση Γονέων, στην οργανωτική επιτροπή προστέθηκαν ακόμα το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Νομού Καβάλας και ο Σύλλογος Εικαστικών Τεχνών ARTATAK, ενώ σημαντική είναι και η συμβολή του Εμπορικού Συλλόγου Καβάλας.
Τόσο οι στολές των μικρών παιδιών όσο και τα αποκριάτικα άρματα κατασκευάζονται από φθηνά ανακυκλώσιμα υλικά από τους ίδιους τους γονείς, τα παιδιά και τους εθελοντές που εργάζονται με όρεξη προκειμένου όλα να είναι έτοιμα για τη μεγάλη αποκριάτικη γιορτή της πόλης.
Συνολικά 1.500 παιδιά από τα είκοσι πέντε δημοτικά σχολεία του Δήμου Καβάλας αλλά και του Λιμένα Θάσου αναμένεται να συμμετάσχουν στη φετινή Αλφαβητοπαρέλαση, που είναι αφιερωμένη στους ήρωες του Walt Disney και θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011 στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Καβάλας Απόστολος Μουμτζάκης, μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, υπογράμμισε πως η Αλφαβητοπραέλαση έχει επιτύχει τους σκοπούς για τους οποίους διοργανώθηκε, δηλαδή «να προσφέρουμε στα παιδιά της χαρά της δημιουργίας, να συμμετέχουν σε κοινές δράσεις μαζί με τους γονείς, αλλά και να προσφέρουμε στην πόλη μας ζωντάνια και ένα όμορφο εορταστικό κλίμα».
Οι καρποί αυτής της εξάχρονης διοργάνωσης που περιλαμβάνει εντυπωσιακές στολές και άρματα, θα εκτεθούν για πρώτη φορά για ένα μήνα στον εκθεσιακό χώρο της Δημοτικής Καπναποθήκης.

Φτωχές επιλογές

Τόσα χρόνια κάθε μέρα
τρέξιμο και καταπίεση
και πιο το αποτέλεσμα;
Ανέχεια και πίεση.

Για του έρωτα τα πλούτη
αθώα καρδιά σε τσάκισα
δεν υποψιαζόμουνα
κοίτα πως σε κατάντησα!

Κάθε βραδυά εξάντληση
τίποτα δεν έχει χάρη πια
τα βέλη του με λάβωσαν
δεν μού'χει μείνει πια μαγκιά.
.
Άφησα μια ζεστή φωλιά
μ'ελπίδα ένα καλοκαίρι
και τώρα τον ιδρώτα μου
με κρύο σκουπίζω χέρι.

Στης αγάπης μας τη δίνη
η γλύκα έγινε πικρία
η ερωτική εστία
σε μόνιμη απεργία.

Τώρα ζω μα δεν υπάρχω
όλα έχουν το τίμημά τους
οι φτωχές επιλογές μου
ξεπηδούν απ'την σκιά τους.

madlin

© Copyright, Μadlin

Μέθυσε το αγόρι μου

Μέθυσε το αγόρι μου

Μεθυσμένος μεσ'τη νύχτα
σκυθρωπός και λυπημένος
ένας Θεός ξενιτεμένος
στέκεται προσηλωμένος.

Τα δυο του μάτια χαμηλωμένα
το βάδισμά του πλαγιαστό
σαν το φεγγάρι που ξεπροβάλλει
τρεμουλιαστό και ντροπαλό.

Αγόρι μου λατρεία μου
της ζωής τρελή ιστορία μου
δεν θέλω μεθυσμένος νά'σαι
σ'αγαπώ να το θυμάσαι.

Θα του πλέξω ένα στεφάνι
απ'των αστεριών τη λάμψη
για τ'ανέμελα μαλλιά του
φωτιά χαράς να  ανάψει.

Στο βλέμμα του ένα παράπονο
τυφλά τα χέρια του με ψάχνουν
πώς να φερθώ εγώ βλαστάρι μου
στις σκέψεις που σε τρελαίνουν.

Αγόρι μου λατρεία μου
της ζωής τρελή ιστορία μου
δεν θέλω μεθυσμένος νά'σαι
σ' αγαπώ να το θυμάσαι.
Ήσυχος για μένα νά'σαι
σ'αγαπώ να το θυμάσαι...

madlin

© Copyright, Μadlin

Τι μας δίδαξαν οι μανούλες μας....

Τι μας δίδαξαν οι μανούλες μας....

  Μας δίδαξαν τη δικαιοσύνη:
Σου εύχομαι να κάνεις και εσύ παιδιά μια μέρα και να σου κάνουν όλα αυτά που  κάνεις εσύ σ'εμένα.

  Μας δίδαξαν τον βιολογικό κύκλο:
Μην γκρινιάζεις ρε,γιατί εγώ σε γέννησα,εγώ θα σε σκοτώσω...

  Μας δίδαξαν τη καταγωγή:
Βρε,όταν σου δίνουν κάτι να λες ευχαριστώ,ΒΛΑΧΕ...

  Μας δίδαξαν τη σοφία:
Κάποια στιγμή θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις...

  Μας δίδαξαν για το γούστο:
Τί θα πει δεν σου αρέσουν αυτά τα παπούτσια;;;Ξέρεις βρε αχάριστο πλάσμα ότι χιλιάδες παιδάκια γυρνάνε ξυπόλητα και θα ζήλευαν αυτά τα παπούτσια;;;

  Μας δίδαξαν τη γενετική:
Όλα τα στραβά χούγια του πατέρα σου πήρες,δεν του άφησες τίποτα που να μην του μοιάζεις...

  Μας δίδαξαν τη διορατικότητα:
Καλά,κάτσε να πάμε σπίτι και θα δεις...

  Μας εξήγησαν την ενηλικίωση:
Αν δεν φας όλο το φαγητό σου δεν θα μεγαλώσεις...

  Μας δίδαξαν το χιούμορ:
Αν κοπείς με το μαχαίρι που κρατάς,μην έρθεις κλαίγοντας γιατί θα το φας το ξύλο...

 Μας έδωσαν ιατρικές συμβουλες:
Μην αλληθωρίζεις γιατί θα μείνεις για πάντα αλλήθωρος...

 Μας δίδαξαν την σκληραγώγηση:
Έλα βρε τώρα που κλαις με ένα απλό χτυπηματάκι,έτσι θα πας φαντάρος όταν μεγαλώσεις;


Λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει κάποιες από αυτές τις κουβέντες όταν είμασταν πιτσιρίκια.Τώρα που σας τις θύμησα ας χαμογελάσουμε παρέα νοσταλγώντας τα παιδικά μας χρόνια!!!




                                 

Μαγδαληνή

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ


Με είπανε Μαγδαληνή
που επέτρεψα στον κόσμο να βγείς,
τους νόμους πάτησα να γεννηθείς
και δεν λογάριασα τον φόρο τιμής.

Με είπανε Μαγδαληνή
που δεν σε εκτέλεσα ψυχή μου,
το γέλιο σου όρισα πνοή μου
ομφάλιος λώρος της ζωής μου.

Με είπανε Μαγδαληνή
γιατί στα σπλάχνα μου σε κράτησα
και την συνείδηση δεν πάτησα
στους ορισμούς επαναστάτησα.

Με είπανε Μαγδαληνή
έτσι το όνομά μου
μα έχω τεράστια δύναμη
και πιστεύω στα οράματά μου.

Άτομα δήθεν ηθικά
στον γκρίζο τοίχο μ'έστησαν ψυχρά
για να φωνάξουν σ'όλους ηχηρά
"λιθοβολίστε την αμαρτία".

Δεν με νοιάζει τί με περιμένει
κι άν όλοι τους μ'έχουν ξεγραμμένη
έχω τον ήλιο που με ζεσταίνει
κι από τα μάτια σου πίνω το φως.

Είμαι η Μαγδαληνή
έχω θάρρος και πυγμή
είμαι μια μπόρα,μια καταιγίδα
κι έχω μια ψυχή ίδια με σένα
μια καρδιά μικρού παιδιού.


madlin